Czy każdy sposób, który sprawdził się kiedyś da się zastosować dziś lub jutro? Czy każda procedura gwarantuje managerowi sukces w zarządzaniu? Jakie Twoim zdaniem mogą być korzyści i konsekwencje powielania sprawdzonych schematów działania i myślenia?
Do podjęcia tego tematu zainspirowały mnie spotkania z Managerami, od których usłyszałam że potrzebne im są drogi na skróty, opisany model zachowania w relacji z pracownikiem i gotowy pomysł, który mogą wdrożyć od razu i powtarzać od tej pory nieustannie.
Moja odpowiedź była mniej więcej taka:
- Jeśli chodzi o prowadzenie samolotu – wiem to dzięki mojemu Klientowi, który posiada takie uprawnienia – procedura i trzymanie się schematu jest kluczowe w szczęśliwym dotarciu do celu
- Jeśli chodzi o złożenie mebli z Ikea – to też raczej warto się jej trzymać by mebel służył nam przez lata
- W przygotowaniu aplikacji do wystawiania Fa – procedura jest kluczowa
- Jeśli chodzi o relacje z innymi osobami – to schemat może już nie pomagać budować zrozumienia, partnerstwa, zgodę i harmonię
- Jeśli chodzi o zarządzanie pracownikami – modele zarządzania, które sprawdzały się kiedyś – dziś nie wystarczają by skutecznie motywować, inspirować i angażować ludzi do pracy i współpracy
A zatem schemat jest dobry ale warto wiedzieć kiedy, gdzie i z kim można go zastosować.
Klient ESTJ stosując schematy i naukowe podejście do ludzi skutecznie budował dystans w relacji z nimi, zrażał ich sobie przez lata, konsekwentnie też ignorował sygnały werbalne i niewerbalne z otoczenia. Efekt jest taki, że zamiast sukcesów w biznesie na które bardzo liczył, ma wyraźny sygnał, że brak elastyczności w komunikacji, brak indywidualnego podchodzenia do drugiego człowieka, nie reagowanie na potrzeby podwładnych i współpracowników, zadaniowe i proceduralne podchodzenie do każdej kwestii – to jest strategia na którą nie ma miejsca w tej firmie i w byciu managerem.
Klientka ESTJ lubi mieć poukładany świat, przywiązana jest do różnych schematów, które mówią jak i kiedy coś powinno być zrobione, przeprowadzone, przemyślane i każde odstępstwo od nich rodzi u Niej złość, frustrację, brak zrozumienia i poczucie osamotnienia w pracy i w życiu.
Za to podejście proceduralne u tych obu osób odpowiedzialne są nadużywane 2 wymiary osobowości:
- S – myślenie szczegółami, koncentrowanie na dziś i na tym co było, zaufanie do doświadczenia, praktyczne podejście do życia, rzeczowość i konkretność
- J – planowanie, metodyczne podchodzenie do spraw, systematyczność, organizacja pracy i życia, listy „to do”
Warto wiec uczyć się elastyczności w podchodzeniu do nowych sytuacji i szukać jednocześnie rozwiązań dopasowanych do nich. Warto też zrezygnować z powielania schematów szczególnie w relacjach społecznych, kiedy zależy nam na tej osobie i na nas samych.
Jak często Ty stosujesz sprawdzone sposoby w swojej pracy i w życiu? Jakie masz z tego korzyści i jakie koszty ponosisz? W jakich sytuacjach możesz poszukać nowych dróg, rozwiązań, pomysłów?

