Coaching

Kapitan Schettino – kryzys przywództwa i brak kompetencji

kapitan - liderKiedy latami prowadzenie statków przebiegało bez większych kłopotów – bardzo sprawdzała się towarzyskość, budowanie relacji z pasażerami i poczucie humoru kapitana Francesco Schettino. W sytuacji kryzysu jednak – nie sprostał zadaniu. Temat zatonięcia Costa Concordii nadal jest jednym z głównych tematów, a postawa kapitana dyskutowana i w mediach i w rozmowach towarzyskich na całym świecie. Czy można było tej tragedii zapobiec? Z tym kapitanem – raczej niestety nie.

Dlaczego?

Wystarczy prześledzić zachowania kapitana by określić jego typ osobowości i wszystko wówczas staje się jasne:

  • Polka pływająca z kapitanem na innych rejsach wypowiadała się, że: „jest on bardzo towarzyskim, miłym i sympatycznym człowiekiem, lubił spotykać się z pasażerami, jadać z nimi posiłki oraz fotografować się”
  • Kapitan obrał kurs na wyspę Giglio, aby syreną okrętową pozdrowić mieszkającego tam swego dawnego przełożonego oraz by zrobić przyjemność pochodzącemu z wyspy menedżerowi pokładowej restauracji. Miał go zawołać go na górny pokład, by mógł na nią popatrzeć.
  • Zwlekał z wezwaniem pomocy i nie został po katastrofie nawet nadany sygnał s.o.s.
  • Gdy służby ratownicze podpłynęły do statku – na pokładzie panowała kompletna cisza. Przez głośniki nie nadawano żadnych komunikatów co może świadczyć, że załoga nie otrzymała odpowiednich rozkazów i nie zostały uruchomione odpowiednie procedury. Pasażerowie mówią też, że nikt z załogi statku, z wyjątkiem pracowników kuchni, im nie pomagał – więc można by rzec: jaki kapitan – taka załoga.
  • Uciekł ze statku ratując własne życie, twierdząc przy tym, że przez przypadek wpadł do szalupy ratunkowej płynącej w kierunku brzegu. Kłamał oficerom w rozmowie telefonicznej na temat swojego miejsca przebywania.
  • Włoskie media piszą, że Schettino „prowadził gigantyczne statki jak ferrari na autostradzie”, jest „samochwałą” i ma autorytarny charakter. Podpływanie wielkim statkiem do wysp uważał zaś zawsze za wyzwanie i rodzaj „hazardu”. Sam o sobie w wywiadzie powiedział: „Lubię momenty, w których zdarza się coś nieprzewidzianego, kiedy można odrobinę odstąpić od standardowych procedur”.
  • Na pokładzie przebywały osoby, których nie było na liście pasażerów, a więc nie tylko kapitan nie trzymał się zasad i procedur  – ale też i jego podwładni (było na to przyzwolenie i takie zasady panowały na statku).

Typ osobowości Francesco Schettino – to ESFP. Stres w sytuacji kryzysowej jednych mobilizuje i sięgają oni do swoich zasobów – by ograniczyć koszty i jak najlepiej wyprowadzić zespół i pasażerów z sytuacji zagrożenia. Inni zaś mogą nie mieć się do czego odwołać – tak jak to było w przypadku Schettino.

Zabrakło w jego doświadczeniach takiego zdarzenia kryzysowego lub ćwiczeń/ szkoleń na tę okoliczność – by jako osoba S mógł zastosować sprawdzone procedury w przyszłości.  Decyzje podejmował w oparciu o emocje (F) i z dużym opóźnieniem, zabrakło logicznej analizy, zdelegowania zadań na swoich podwładnych (T), odpowiedzialności i planu działania (J), strategicznego myślenia o tym co można zrobić i jakie tego będą konsekwencje (N) oraz nade wszystko trzymania się standardów i przepisów (S).  

 

Zatem, by mianować kogoś kapitanem i powierzyć mu bezpieczeństwo kilku tysięcy ludzi nie wystarczy, aby był miłym człowiekiem i potrafił zabawiać gości przy stole, liczą się twarde umiejętności i kompetencje. I tak, jak nie każdy specjalista może być managerem, tak nie każdy marynarz powinien zostawać kapitanem.

 

 

 

Please like & share:

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>